Pomoc

5 rzeczy, które chciałbym wiedzieć, kiedy zacząłem uczyć się określonych języków




Wszyscy popełniamy błędy.
Przez ponad dwadzieścia lat nauki języków, sprawiłem, że byłem w nich uczciwy. Podobnie jak nauka jednego języka jest procesem, uczy się, jak nauczyć się języków jest też proces.
Ogólnie rzecz biorąc, nie ma żadnych skrótów do tego procesu. Tylko się lepiej z czasem, wysiłkiem i świadomą praktyką.
Jedną rzeczą, która może przyspieszyć proces - jeśli nie skrócić go w ogóle - jest uczenie się od błędów innych . Nauczyć się lekcji innych, uczonych przez walkę, błędy i niepowodzenie, i staraj się, aby ich nie powtarzać.
Robiłam to wiele razy. Miałem szczęście otoczyć wiele doskonałych wzorców roli uczących się języków przez lata i nauczyłem się od nich wszystkich.
Ale w tym artykule nie chodzi o to, jakbym się nauczył od błędów innych.
Chodzi o to, jak ty, drogi czytelniku, możesz nauczyć się z moich błędów .
Dzisiaj chcę podzielić się z Tobą pięcioma rzeczami, które chciałbym wiedzieć, kiedy zacząłem uczyć się określonych języków . Mam nadzieję, że możesz wziąć te lekcje, uczyć się na własnych błędach i porażkach, a następnie wykorzystać ich do nauki, aby przyspieszyć swój sukces nauki języków.

1. Kiedy uczą się języka Zamknij, zacznij mówić wcześniej


Czasem tak łatwo jest zablokować się w rutynie, że trudno jest zauważyć, gdy inne podejścia przyniosą znacznie szybsze wyniki.
Weźmy na przykład czas, w którym zacząłem uczyć się języka portugalskiego w 2008 roku.
Miałem już dobrze rozwiniętą metodę uczenia się, którą próbowałem i testowałem z kilkoma innymi językami. Część tej metody wymagała od mnie studiowania języka przy użyciu odpowiedniego kursu Assimil przez całe 6 miesięcy przed aktywnym mówieniem z tubylcami. To był mój plan dla Portugalczyków.
Chociaż to jest dobre i dobre dla większości języków, to byłem z widokiem na jeden ogromny fakt: powinienem był zacząć mówić dużo, dużo wcześniej !
Widzisz, portugalski jest członkiem romskiej rodziny językowej, co oznacza, że ​​pochodzi z łaciny.
Wtedy zacząłem portugalski, nauczyłem się i opanowałem dwa inne języki romańskie: hiszpański i mój włoski rodzic.
Ponieważ portugalski, hiszpański i włoski mają wiele wspólnego w zakresie gramatyki, słownictwa, fonetyki i składni, w rzeczywistości nie musiałem wchłonąć całej nowej informacji, aby dobrze mówić po portugalsku . Jedyne, co musiałem zrobić, to 'przekonwertować' bazę wiedzy hiszpańskiej i włoskiej na poprawny portugalski.
Ponieważ portugalski język był 'bliski' do języków, które już dobrze znałem, okazuje się, że nie musiałem czekać pół roku na rozpoczęcie rozmowy - prawdopodobnie nawet nie musiałem czekać sześć tygodni!
Czas, w którym trzeba poczekać, aby mówić po angielsku zależy w dużej mierze od indywidualnego i własnego doświadczenia językowego, ale teraz wiem, że podczas nauki bardzo bliskich języków znacznie szybciej mówię , ponieważ wiele z nich Umiejętności i znajomość poprzedniego języka mogą przenosić się do nowego.

2. Podczas nauki języków odległych, zachowaj to proste


Ilość różnorodności językowej na naszej planecie jest oszałamiająca. Języki są niezwykle złożone i mogą różnić się od siebie subtelnymi i oczywistymi sposobami.
To zróżnicowanie oznacza, że ​​dzięki rutynowej lub podejście pomogło Ci nauczyć się jednego, dwóch, pięciu lub dziesięciu języków, to niekoniecznie będzie tak samo skuteczne, że nauczysz się następnego.
To była lekcja, którą dowiedziałem się po japońsku .
Jak wspomniałem w powyższym przykładzie portugalskim, moja metoda uczenia się języków koncentruje się głównie na zdobywaniu danych wejściowych (słuchanie i czytanie) przez sześć miesięcy do roku, a następnie skupia się na produkcji (mówienie i pisanie).
Zazwyczaj po osiągnięciu kresu fazy wejściowej w danym języku, jestem w stanie szybko rozwijać swoje umiejętności mówienia i rozmawiać na poziomie średniozaawansowanym.
Tak było w wielu poprzednich językach. Nawet trudne, jak rosyjski, polski i chiński mandaryński.
Nie miałem jednak takiego szczęścia z Japończykiem. Kiedy zacząłem mówić, byłem zdziwiony tym, że nie mogłem, nawet po wielu próbach rozmowy.
Tutaj problem był przeciwieństwem tego, co miałem z portugalskim językiem, zamiast zbyt blisko języka, język japoński był zbyt daleko od języka, który wcześniej uczyłem.
Bardziej szczegółowo, każdy inny język w moim repertuarze miał wtedy składnię Subject-Verb-Object (SVO) . Oznacza to, że tworzą zdania takie jak “I (subject) ate (verb) the cake (object).” czasownik “I (subject) ate (verb) the cake (object).” przedmiot “I (subject) ate (verb) the cake (object).”
Japończyk tego nie robi. Zamiast tego słowo SOV słowo, co oznacza, że ​​powyższe zdanie w języku japońskim ma strukturę “I the cake ate” .
Jeśli jesteś przyzwyczajony do języków SVO tak, jak ja, starając się mówić językiem SOV jest to psychiczny żartobliwy akt, ponieważ nagle musisz zacząć budowę zdań w sposób prawie całkowicie wsteczny.
Teraz wiedziałem, że japończyk ma inne słowo. Problemem jest to, że zacząłem mówić po japońsku, starając się tworzyć zdania, które byłyby łatwe w językach SVO , ale były zbyt skomplikowane, by zarządzać w języku japońskim . Zdania z wieloma klauzulami: 'zacząłem uczyć się języka japońskiego, ponieważ myślę, że kultura japońska jest fascynująca' - były najczęściej winowajcą.
Gdybym wiedział, co teraz wiem, unikałbym tego skomplikowanego zdania. Choć mógłbym je wyrazić po roku nauki języka SVO , po prostu nie były one odpowiednie dla języka japońskiego. Zamiast tego, co musiałem zrobić, było uproszczenie rzeczy w jak największym stopniu.
Japońska składnia była dla mnie tak nowa, że muszę wrócić do podstaw; W istocie, mówić jak dziecko mówi . Oznacza to, że począwszy od skupienia się na prostych zdaniach (takich jak 'uczę się japońskiego' i 'lubię japońską kulturę') i stopniowo podejmuje się formowanie bardziej złożonych zdań przez łączniki ('uczę się japońskiego, ponieważ lubię japońską kulturę' ). To podejście 'oddolne' pomogło mi przyzwyczaić się do nowej składni, unikając stresu psychicznego, próbując powiedzieć rzeczy powyżej mojego poziomu.
Jeśli próbujesz nauczyć się języka wyjątkowo innego niż ten, który nauczyłeś się wcześniej, polecam to podejście. Na początku uprość wszystko tak dużo, jak to tylko możliwe, dopóki nie poczujesz się z podstawą . Kiedy to nastąpi, buduj swoją tolerancję na złożoność, ale stopniowo. I nie bój się zdezaktualizować, jeśli się przytłoczesz!

3. Podczas nauki języka z nowym skryptem szybko zdobądź odpowiednie narzędzia


Trudności w nauce języków często pojawiają się w najbardziej nieoczekiwanych miejscach.
Kiedy zacząłem uczyć się języka rosyjskiego w 2004 roku, byłem wielokrotnie uprzedzany o labiryncie deklinacji, czyli rosyjskim systemie spraw. Jako taki, gdybym walczył z Rosjaninem, domyśliłem się, że to będzie jego gramatyka.
Szybko do przodu do czterech miesięcy później i właśnie chciałem zrezygnować z nauki języka rosyjskiego w ogóle.
Sprawy, co zaskakujące, nie były winowajcami. Chociaż wyzwanie, nie sprawiły, że chcę się opuścić.
To Cyrylowa, że ​​prawie doprowadziła mnie do krawędzi.
Tak, Cyrylica, alfabet prawie łacina, prawie grecki, który wygląda tak prosto, dawał mi pasuje.
I oto coś - mogłem odczytać i od razu ją napisać bez problemów!
Kiedy jednak chodziło o pisanie, byłem w całkowitej straty .
Próbowałem się uczyć rosyjskiej klawiatury, ale to było zupełnie obce. Nawet litery, które Cyrylik podzielił na łacinę ( “M”, “T”, “O”, “P” , itp.) Znajdowały się w zupełnie nowych pozycjach, więc nauka korzystania z rosyjskiej klawiatury zacznie się od zera. Nie miałem na to cierpliwości.
Uciekłem się więc do innej metody. Ten, który był znacznie prostszy, ale dużo wolniejszy: każę każdą literę z menu symboli, jeden znak naraz. Nie trzeba dodawać, że wpisanie czegoś dłużej niż moje imię było kompletnym koszmarem. Całe kontakty z tekstem były praktycznie niemożliwe.
Potrzebowałem wtedy lepszych narzędzi . Oczywiście, rosyjska klawiatura i symbole menu nie pomogły mi zrobić pracę.
Ostatecznie znalazłem właściwe narzędzie do pracy, w postaci czegoś teraz znanego jako narzędzia Google Input Tools . To jest okno tekstowe w przeglądarce, które automatycznie konwertuje tekst w alfabecie łacińskim na alfabet cyrylicy. To pozwala mi pisać po rosyjsku, trzymając jednocześnie ten układ klawiatury.
Znajomość pisania zasobów, takich jak narzędzia Google Input Tools pomogła mi ogromnie, gdy próbowałem się uczyć Mandarin Chinese, który ma zupełnie inny scenariusz. Chociaż próba wpisania chińskich znaków mogłaby być kolejnym koszmarnym cyrylicą, aplikacja znana jako Google Pinyin pomogła mi komunikować się tekstem bez żadnego dodatkowego stresu w nauce.
Jeśli chcesz nauczyć się języka z skryptem, który jest dla Ciebie nieznany, zdecydowanie radzę znaleźć narzędzia, które musisz odręcznie pisać i / lub wpisywać tak szybko, jak to możliwe, i nauczyć się ich używać od razu . Poszukaj opcji, która przyspieszy Ci pisanie lub pisanie najszybszych, nie spowalniając nauki. Zawsze możesz spojrzeć na bardziej złożone opcje później.

4. Podczas nauki języka tonalnego użyj podejścia od góry do dołu


Wśród języków obcych, języki tonalne są znane ze swoich trudności . Jeśli nie mówisz już językiem tonem, sam pomysł, że znaczenie słowa może zmieniać się w zależności od jego wysokości, może być trudne do owinięcia wokół głowy. Dlatego wiele osób uczących się języków takich jak chińczyk mandaryński, kantoński, tajski lub wietnamski często może walczyć z potężną mową.
Kiedy zacząłem uczyć się chińskiego mandaryńskiego w 2008 roku, próbowałem zająć się dźwiękiem, używając zwykłego podejścia od dołu, który zwykle zaleca się uczniom. Oznacza to, że zacząłem uczyć się i zapamiętywać dźwięki, a następnie stosować je do najmniejszych 'jednostek tonalnych' (sylaby, w tym przypadku), a następnie połączone jednostki w większe kawałki (słowa), a następnie połączone w większe kawałki (zdania ).
Gdy nadszedł czas, aby wymówić zdanie, musiałem przez cały czas przebiegać przez całą procedurę: zapamiętać numer tonu każdej sylaby, po czym wsunąć sylaby, potem wyrazy, a następnie zdanie. Mentalnie było wiele, aby śledzić wszystkie naraz - i ze względu na zjawisko zwane tone sandhi , to nie zawsze jest nawet dokładne.
Niezadowoleni z akrobatyki psychicznej wymaganej tą metodą, szukałem czegoś lepszego. I ostatecznie ją znalazłem.
Pewnego dnia natknęłam się na zaskakujący fakt, że dzieci mówią natywnymi językami tonu: nie używają tonów!
Zdałem sobie sprawę, że mówcy języka tonalnego nie poprawiają tonu tonu tonem tonem, sylabu przez sylabę, jak zwykle uczniowie . Zamiast tego uczą się dźwięków w kawałkach - zarówno całych fraz, jak i zdań - i może tam pracować w razie potrzeby.
To 'odgórne' podejście jest o wiele bardziej intuicyjne i eliminuje zamieszanie spowodowane tone sandhi , ponieważ nie koncentrujesz się na zmianach tonu na poziomie sylaby.
Jeśli nauczysz się języka tonalnego, zaleca się odejście od górnego podejścia do uczenia się dźwięków i uniknąć bólów głowy, które mogą powodować podejście oddolne.

5. Praktykuj właściwe fonetyki od początku


Właściwe opanowanie fonetyki języka jest niezmiernie ważne, jeśli chcesz zrozumieć tubylców.
Przykładem nauczania chińskich dźwięków (powyżej) jest jeden z bardziej powszechnych i oczywistych przykładów tego. Jeśli nie możesz poradzić sobie z dźwiękiem, bardzo trudno będzie wiedzieć, co chcesz powiedzieć.
Języki tonalne są jednak rzadkie, więc łatwo jest pomyśleć, że można ignorować coś takiego jak intonacja podczas nauki języków, które nie mają złożonych systemów dźwiękowych.
Ale to nie całkiem prawda. I znalazłem to na twarde.
W 2008 roku opublikowałem mój pierwszy film na YouTube . W nim pokazałem swoje umiejętności w ośmiu językach, z których wiedziałem wtedy.
Film został dobrze odebrany, a otrzymałem wiele informacji zwrotnych.
Jednak w jednym języku otrzymałem komentarze, nie wiedziałem, co robić.
Kilka osób zauważyło, że moja intonacja była dla szwedzkiego. Znalazłem to dziwne, ponieważ nigdy nie miałem żadnych poważnych problemów z intonacją z innymi językami europejskimi, a już na wyższym poziomie wypowiadałem się na temat podobnych języków, jak niemiecki i holenderski.
Początkowo podskakiwałem to komentatorom z Youtube które były zbyt krytyczne, ale komentarze wciąż się pojawiały. Więc postanowiłem zajrzeć do tego.
Okazuje się, że nawet jeśli język szwedzki nie jest językiem tonalnym, to można uznać go za język 'pół tonalny', ponieważ posiada on fonetyczną cechę zwaną “pitch accent” . Oznacza to, że niektóre szwedzkie słowa można intonować na dwa różne sposoby, przy czym każda intonacja ma osobne znaczenie.
Jest to ważna cecha szwedzkiej fonetyki, którą odkryłem (lub przynajmniej zwracałem uwagę) prawie dwa lata po rozpoczęciu języka. W owym czasie niewłaściwa intonacja była już głęboko zakorzeniona w moim szwedzkim, a cofanie wszystkich tych 'szkód' wymagało wiele lat ciężkiej pracy .
Od tego czasu poświęciłem wiele czasu i wysiłku na odtworzenie szwedzkiej intonacji, ale nie potrafiłem całkowicie wyeliminować wcześniejsze, błędne wzorce z moją mową.
Właśnie dlatego proszę o skupienie się na fonetyce tak szybko, jak to możliwe, podczas nauki języka . Ćwiczyć wymowę i intonację i otrzymywać często informacje zwrotne, dzięki czemu można wyeliminować błędy, jak tylko powstaną. Błędy, które zostają zignorowane lub pozostawione same , skłaniają się ku skamielianiu , a później mogą być znacznie trudniejsze. Jeśli chcesz mówić tak naturalnie jak to możliwe w swoich językach, nie popełnij tego błędu.

Wniosek


Dwadzieścia dwa lata doświadczenia w nauce języków objął mnie całymi lekcjami. Niektóre nauczyłem się od innych uczących się, niektóre nauczyłem się z własnego sukcesu. Większość z nich jednak nauczyłem się z własnych błędów.
Oczywiście, możesz popełnić te same błędy, które popełniłem. Jeśli jednak uczysz się z powyższych pięciu lekcji, nie będziesz musiał tego robić. W końcu to sprawi, że Twoje doświadczenie w nauce języków będzie łatwiejsze, szybsze i bardziej satysfakcjonujące.
Napisane przez Luca Lampariello i Kevin Morehouse .

Podobne wątki: