Pangere carmina

Glasajte sada!

Cui vestrum placet scrībere carmina metrō classicō ? Ego cotīdiē scrībō etiamsī nōndum bene valeō fluenterque itaque cōnstanter exerceō. Facite mē certiōrem dē vōbīs! Ecce mea nōnnūlla:

Prīscārum meminī bene cōnspiciēns lacrimārum
caeruleam faciem sīderis atque maris,
Mencab iam cecidit lentē longinqua sub undās
flūctibus in nigrīs nunc rubicunda micat.

Phasmata nigra videt manibus sua tangere crūra,
nōn movet atque silet: torpida membra tremant,
quae metuenda velint agitantia phasmata nescit;
redditur inde quiēs. Vērane vīsa tamen?

Cor Dēsīderiae mihi semper adest manifēstum
dum lacrimās fundō vōciferānsque fleō,
numquam oppressa nimis maerōre relinquere pugnam
optāvit, mānsit fortis amāta mea.